داستان سرزمین من
آخرین نوشته من به نام سرزمین من را می توانید دانلود کنید و اگه خوندید ننظرتون را ایمیل کنید تا داستان بعدی را که در حال نوشتن آن هستم برایتان ایمیل کنم
اگر نتونستید از این لینک استفاده کنید دانلود
من دلم می خواهد در دم صبح بهار
شاخه ای از گل مریم بوته ای از گل نرگس
بغلی از گل سرخ همه را دسته کنم بر گیرم
و بسازم سبدی از پر طاووس سفید
تا دهم هدیه به آنان که نوازش دادند
غنچه عشق و وفاداری را
تقدیم به همسرم
من دلم می خواهد با طلوع خورشید
جای هر قطره شبنم روی هر گلبرگی
بنویسم ای دوست دوستت می دارم
توچنان خوب عزیزی وچنان من به تو عادت کردم
که دلم می خواهد همه عمر به این نکته بیندیشم و بس
که تو زیبا گل این باغچه، محبوب منی
همدم خوب منی
همه عمر از این می ترسم
نکند کودک نوزاد دلم هوس کوی محبت بکند
و سراسیمه به دنبال تو در کوچه عشق
دربدر گردد و عادت بکند
و تو حتی یک بار برویش پنجره ای وا نکنی
و رها گردانی طفل گمگشته احساسم را
من از این می ترسم
کیوکوشین کاراته
یادتون باشه همیشه باید ورزش کرد
زندگی چشمه آبیست و ما رهگذریم
بنشین بر لب آب عطش تشنگیت را بنشان
و صفایی بده سیمایت را و اگر فرصت بود
کفشها رو بکن و آب بزن پایت را
بجز این چیزی نیست
زندگی آیینه ای شفاف است
تو اگر زشت اگر زیبایی تو اگر شاد و یا غمگینی
هر چه هستی تو در آیینه همان می بینی
شادی ات را در یاب چون گل عشق بتاب
تا در آیینه هستی گل هستی باشی
نامه
آنچنان منتظرم آنچنان منتظر نامه ای از سوی توام
و چنان منتظر قاصدی از سوی توام
که اگر نامه رسان گرگ بیابان باشد دشمن جان باشد قدمش می بوسم
تاکه دلباخته بره شود بهترین عاشق این دره شود
و اگر در نامه ننویسی چیزی
همه احساس تورا در همان صفحه بی حرف و کلام
مو به مو خواهم خواند به رهت خواهم ماند نامه ات خواهم خواند
بهر من نامه بده بهر من نامه بده
من همه را دوست میدارم
شعر از مهدي سهيلي
دخترم با تو سخن مي گويم
زندگي درنگهم گلزاريست
و تو با قامت چون نيلوفر،شاخه ي پر گل اين گلزاري
من به چشمان تو يک خرمن گل مي بينم
گل عفت ، گل صدرنگ اميد
گل فرداي بزرگ
گل فرداي سپيد
چشم تو اينه ي روشن فرداي من است
گل چو پژمرده شود جاي ندارد در باغ
کس نگيرد زگل مرده سراغ
دخترم با تو سخن مي گويم
ديده بگشاي و در انديشه گل چينان باش
همه گل چين گل امروزند
همه هستي سوزند
کس به فرداي گل باغ نمي انديشد
انکه گرد همه گل ها به هوس مي چرخد
بلبل عاشق نيست
بلکه گلچين سيه کرداريست
که سراسيمه دود در پي گل هاي لطيف
تا يکي لحظه به چنگ ارد و ريزد بر خا ک
دست او دشمن باغ است و نگاهش ناپاک
تو گل شاداي
به ره باد مرو
غافل از باد مشو
اي گل صد پر من
همه گوهر شکنند
ديو کي ارزش گوهر داند
دخترم گوهر من ، گوهرم دختر من
تو که تک گوهر دنياي مني
دل به لبخند حرامي مسپار دزد را دوست مخوان
چشم اميد به ابليس مدار
اي گوهر تابنده بي مانند
خويش را خار مبين
اري اي دخترکم
اي سراپا الماس از حرامي بهراس
قيمت خود مشکن
قدر خود را بشناس
قدر خود را بشناس
دریاچه روی قله سبلان
در زندگی زخمهايی هست که مثل خوره در انزوا روح را آهسته در انزوا می خورد
و میتراشد.
اين دردها را نمیشود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که اين
دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پيش آمدهای نادر و عجيب بشمارند
و اگر کسی بگويد يا بنويسد، مردم بر سبيل عقايد جاری و عقايد خودشان
سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آميز تلقی بکنند -زیرا بشر
هنوز چاره و دوائی برايش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی بتوسط
شراب و خواب مصنوعی بوسیله افیون و مواد مخدره است- ولی افسوس
که تاثیر این گونه دارو ها موقت است و بجا ی تسکین پس از مدتی بر شدت درد
میافزاید.
بوف کور--صادق هدایت
مجموعه داستانهای صادق هدابت
عروسک پشت پرده : اینجا کلیک کنید
أبشار مارگون یاسوج
تقدیم به همسرم
می شود حول یک نقطه ثابت چرخید
شکل یک دایره را رسم نمـود
ذهن هر پرگاری وسعت دایره را خواهد ساخت
من که با تکیه به چشمان تو پــــــــر میگیرم
انعکاس پر و بال نفسم تا ابدیت پیداست
آه !! ای مرکز عشق ..........
من به چشمان پـــــر از جاذبه ات محتاجم
روزگاريست گل سرخ صميميت را از دل باغچه برداشته اند علف هرزه در آن
كاشته اند
آب آینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
دو خط موازى زاییـده شدند . پسرکى در کلاس درس آنها را روى کاغذ کشید. آن وقت دو خط موازىچشمشــان به هم افتاد. و در همان یک نگاه قلبشـان تپیـد. و مهر یکدیگر را در سینه جایدادند. خط اولى گفت:ما مى توانیم زندگی خوبی داشته باشیم. و خط دومی از هیجان لــرزید. خط اولی گفت: و خانه اى داشته باشیم در یک صفحه دنج کـاغذ .من روزها کار میکنم. می توانم بروم خط کنار یک جاده دور افتاده و متروک شوم ،یا خط کنار یک نردبام. خط دومی گفت: من هم می توانم خط کنار یک گلدان چهار گوش گل سرخ شوم ،یا خط یک نیمکت خالی در یک پارک کوچک وخلوت.
خط اولی گفت: چه شغل شاعـــرانه اى. و حتمأ زندگی خوشی خواهیــم داشـت.
در همین لحظه معلم فریاد زد: دو خط موازی هرگز به هم نمىرسند و بچه ها تکرار کردند: دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسند
12 تيپ خانمي كه بايد از آنها دوري كنيد
روی ادامه مطلب کلیک کنید
